Łódź podwodna
Pierwszą taką łódź skonstruował w Londynie holenderski fizyk Cornelius Drebbel w 1624 r. Była zbudowana na bazie drewnianego szkieletu pokrytego natłuszczoną skórą i napędzana przez dwunastu wioślarzy, poruszających wiosłami wystającymi przez uszczelnione otwory. Jak zanotowano, w czasie pokazu przed królem Jakubem I Drebbel i jego załoga pływali pod powierzchnią Tamizy przez dwie godziny. Najciekawszym elementem tego eksperymentu było urządzenie, które umożliwiało oddychanie. Robert Boyle opisywał je tak:
To mieszanka cieczy, szybko przywracająca zepsutemu powietrzu taką ilość życiodajnych składników, która sprawia, że przez jakiś czas nadaje się ono do oddychania.
Sądzi się obecnie, że Drebbel wynalazł sposób na wytwarzanie tlenu - na półtora stulecia przed Josephem Priestleyem. Okręt pomyślany był jako statek wojenny, jednak admiralicja wypowiedziała się przeciwko jego użyciu.
Pierwszy podwodny okręt użyty w działaniach ofensywnych w czasie wojny to „American Turtle" zaprojektowany przez Davida Bushnella z Saybrook w stanie Connecticut. Wynalazek ten kolonia chciała przeciwstawić potędze floty brytyjskiej w czasie amerykańskiej wojny o niepodległość. 7 września 1776 r. miniaturowy, jednoosobowy pojazd podwodny, kierowany przez sierżanta Ezrę Lee, przypuścił atak na flagowy statek floty brytyjskiej admirała Howe'aHMS „Eagle". „American Turtle" zbliżył się do stojącego na kotwicy okrętu, ale mina, którą Lee przyczepił do jego kadłubu, odpłynęła i wybuch nie spowodował żadnych szkód. Niezależnie jednak od tego „American Turtle" ma jeszcze jeden tytuł do sławy, jako że był on pierwszym statkiem napędzanym śrubą, ta z kolei poruszana była ręcznie.
Pierwszy skuteczny atak łodzi podwodnej miał miejsce 17 lutego 1864 r., gdy należąca do konfederatów jednostka „H. L. Hunley", uzbrojona w torpedę-taran, wpłynęła do portu Charlestown i zatopiła nową korwetę wojsk federalnych „Housatonic". Siła wybuchu była tak wielka, że oba statki wyleciały razem w powietrze. Ośmioosobowa załoga łodzi podwodnej zginęła wraz z jej dowódcą, por. Georgem Dixonem. „H. L. Hunley" był jedną z wielu łodzi zbudowanych w czasie tej wojny dla konfederatów przez firmę Hunley, McClintock & Watson z Mobile w Alabamie. Te małe okręty o napędzie ręcznym znane były pod nazwą „David" - były bowiem przeznaczone do walki z Goliatem, czyli marynarką Unii.
Pierwszą łodzią podwodną o własnym napędzie był „Le Plongeur", okręt
0 wyporności 420 t, napędzany sprężonym powietrzem. Zbudowany został w Ro-chefort w roku 1863, jednak jego prędkość i zasięg okazały się zbyt ograniczone do zastosowań wojskowych.
Pierwsze łodzie podwodne, które weszły w skład floty wojennej, to łodzie zamówione przez rząd rosyjski w 1879 r. Przeznaczone były do ochrony wybrzeża i trudno byłoby je nazwać okrętami „morskimi".
Pierwszą pełnowymiarową łodzią podwodną o własnym napędzie służącą w marynarce wojennej była szwedzka konstrukcja „Nordenfelt". Zbudowana w Landskoronie w roku 1885 na podstawie projektu wielebnego George'a Garretta z Manchesteru zakupiona została w trzy lata później przez rząd Grecji. Łódź o wyporności 90 t, napędzana za pomocą śruby, osiągała na powierzchni prędkość 9 węzłów. Była to jednocześnie pierwsza łódź uzbrojona w torpedy o własnym napędzie.
Pierwsza atomowa łódź podwodna to amerykański „Nautilus", zbudowany przez Electric Boat Co. w Groton w stanie Connecticut i zwodowany na rzece Thames 21 stycznia 1954 r. Projektantem był admirał Hyman George Rickover. Wyposażona w reaktor Westinghouse S2W łódź miała długość 324 stóp, jej wyporność zaś wynosiła 3747 t. Osiągała szybkość 20 węzłów. Jej załoga to 11 oficerów i 85 marynarzy. W pierwszą podróż „Nautilus" wyruszył 17 stycznia 1955 r. pod dowództwem Eugene'aParksa Wilkinsona z US Navy. Paliwo w reaktorze wymieniono w ponad dwa lata później po przebyciu przez łódź 69 tys. 138 mil.
 

oferuje obrączki ślubne Ring4You.

oferowane przez Diaxor są wyjątkowe.